Voor de tweede keer op rij kwam DEMI GEUS onze jaarlijkse leden-B.B.Q. opluisteren. Hier een paar fragmentjes, gefilmd met een simpele iPhone. Ja, de techniek staat voor niks tegenwoordig!
Wandelzoektocht – deel 1
Onverschrokken en lachend met de tropische temperaturen reden we met De Lijnbus 616 naar Heverlee – halte De Kantien – om er de OKRA-zoektocht in en rond het domein van het kasteel Van Arenberg aan te vatten. Een leerrijke en dankzij de vele bomen ook redelijk lommerrijke ervaring!
We zagen er bijvoorbeeld de gerestaureerde Sint-Lambertuskapel die volgens interpretaties van de oudste Sint-Hubertus-biografiën door deze opvolger van de in Luik vermoorde bisschop Lambertus werd ingezegend. Hij was toen al ziek 1 en zou vandaar verder per boot via de Voer in Leefdaal zijn beland en uiteindelijk per paard/kar naar Tervuren gebracht en aldaar overleden. Maar, dat staat alleen in sommige teksten2 die meer dan 400 jaar na het gebeuren werden geschreven, niet in een ooggetuigenverslag…
En meer verklappen we niet, de zoektocht is nog open tot en met 15 september…
Na het beëindigen van het eerste deel van de tocht met 3 loodzware kilometers op de teller besliste de meerderheid van onze groep om de zoektocht verder te zetten op donderdag 6 september: dan wandelen we door het centrum van Heverlee om het tweede deel van de vragenlijst op te lossen.
De zoektocht is overigens prima uitgewerkt en er is geen voorkennis nodig om de vragen op te lossen, enkel een opmerkzame blik en aangepaste wandelkledij. Wie weet, op 6 september hoort daar misschien zelfs een regenscherm bij …
1In feite was hij stervend door een zware infectie wegens een slecht verzorgde wonde na een ongeval met een vissersboot
2 Meer details over Sint-Hubertus en de legende rond zijn bekering beschreef ik bij het lied “Lofsanck van Sint Huibrecht” op de website van Wreed & Plezant
Een lekker ijsje
Red Star Line museum in Antwerpen
Op 12 juni reisden een 20-tal Leefdaalse OKRA-leden mee met onze collega’s uit Duisburg, Bertem, Korbeek-Dijle en Herent richting Antwerpen voor een geleid bezoek aan het Red Star Line museum, het “eilandje” en het MAS.
Na een busreis vol onvermijdelijk fileleed konden we bij aankomst de benen strekken in het restaurant “Balls & Glory“, ingericht in een verbouwd pakhuis. Veel Balls maar weinig Glory, zo zouden we later ontdekken tijdens het middageten want noch de inrichting noch de bediening waren aangepast aan ons senioren publiek: trappen en treden, oneffen kasseienvloer en moeilijke stoelen, onverlichte toiletten, beperkt en betwistbaar drankaanbod…
De jeugd vind dat prachtig maar ik ben uiteraard een oude zagevent!
Van het MAS kregen we eigenlijk niet meer te zien dan de gevel en de roltrappen, maar het panorama op de dakverdieping gaf wel een indrukwekkend beeld van het megalomane Antwerpen en zijn vele bouwprojecten.
Ook het wandelingetje rond het “eilandje” bevestigde die indruk: een heuse jachthaven zowaar, met dat bootje-bekend-van-TV en vedette. En wat was dat met die raar gekleurde appartementen?
Het Red Star Line-museum beantwoordde dan weer wel helemaal aan de verwachtingen!
Typisch zo’n blik op de geschiedenis waarvan je dacht ” ja, dat ken ik wel” maar waarbij de overvloedig aanwezige beelden en geschreven getuigenissen je terug in de tijd katapulteren. Het is ondertussen honderd jaar of meer geleden dat zeer veel jonge gezinnen met al hun hebben en houden (1 of 2 koffers …) een streep trokken onder hun uitzichtloos bestaan in het arme Vlaanderen en hun geluk gingen beproeven in het verre Amerika of in Canada.
Zelfs de reis was een gevaarlijk en kostelijk avontuur: de overtocht kostte handenvol geld, comfortabel was de bootreis helemaal niet, opeengepakt in derde klasse, en af en toe ging zo’n boot zelfs de dieperik in, denk maar aan de Titanic (van de White Star Line weliswaar).

De vernederende controles voor immigranten bestonden ook toen al en ze kwamen werkelijk vanuit heel Europa in dichte drommen naar het “beloofde land”. Zij waren niet zozeer op de vlucht voor oorlog en geweld maar wilden weg van de belabberde woon- en werkomstandigheden en de hongerlonen. De vele mythische verhalen over fabelachtige goudontginningen waren voor de echte avonturiers het definitieve duwtje in de rug!



